دیالوگ ماندگار

عزت الله انتظامی: اینقدر تو این شهر خر پیدا میشه که ما پیاده جایی نریم...

[دیوانه ای از قفس پرید-احمدرضا معتمدی]

آخرین تحلیل ها

 
  
«کالیگولا»؛ فرصتی برای آشتی دوباره با تئاتر چاپ ارسال به دوست
(4 :مجموع آراء)

«کالیگولا» یک فرصت بی نظیر
سینمافا-علی وزینی-
شخصاً علاقه ای به تماشای تئاتر ندارم و تحمل تئاتر حتی به مدت نیم ساعت هم برایم کاری دشوار و طاقت فرسا و در بسیاری از مواقع آزار دهنده است اما «کالیگولا» کاری کرد که مرا با تئاتر آشتی داد.

آن قدر تعریف و تجمید از اجرای «سگ سکوت» شنیده بودم که دلم می خواست بعد از مدت ها، اعتصاب خود را بشکنم و به تئاتر بروم تا اینکه تابستان آمد و نمایش های جدیدی از جمله «نورا» و «مهنای دو» به سالن های تئاتر شهر آمدند و نیت کرده بودم که هر طور شده امسال یکی از آن ها را ببینیم.
توفیق اجباری! نمی دانم چقدر به توفیق اجباری اعتقاد دارید اما این توفیق اجباری نصیبم گشت و به پیشنهاد دوشتان به تئاتر «کالیگولا» رفتم هرچند که همان ابتدا تصورم از تئاتر خوب نبود و کالیگولا هم سه ساعته بود. برایم در ابتدا سخت بود که بتوانم سه ساعت نمایش تئاتر را اجرا کنم اما همان که دقایق ابتدایی نمایش آغاز گردید و سکوت حکم فرما گشت؛ تا حدودی به آن علاقه پیدا کردم و کار به آن جا رسید که پس از سه ساعت اجرا اولاً باور نمی کردم که نمایش به این زودی تمام شده است و ثانیاً دلم می خواست نمایش طولانی تر می بود تا صفای آن را بیشتر احساس می کردم.


این توفیق اجباری که نصیبم گشت، باعث شد تا دوباره سلامی نو به تئاتر داشته باشم و مرا با تئاتر آشتی دهد که مطمئناً کارگردان خوش نامی چون «همایون غنی زاده» تسلط خوبی بر کار خود داشته که توانسته این مخاطب بی ظرفیت و بی علاقه را نسبت به تئاتر،  اینگونه علاقه مند سازد که میخکوب صندلی شود و سه ساعت تشنه و گرسنه از تماشای نمایش راضی و خشنود شود.
اما در باب تئاتر؛ نه تجربه نوشتن و نقد کردن دارم و نه تا پیش از این علاقه ای داشتم! اما لازم دانستم در خصوص بازیگری و صحنه نمایش چند نکته به عنوان تشکر یادآور شوم.
هیچ گاه از بازی های جدی «صابر ابر» خشنود نبوده ام و ابر را در فیلم هایی چون «مینای شهر خاموش» و «هیچ» بیشتر پسندیده ام اما هیچ کدام مرا به او علاقه مند نگردانیده بود.

 

http://www.cinemafa.com/images/stories/teater/tir_89/kaligoola/kaligula8.jpg

 رامبد جوان، صابر ابر و هنگامه قاضیانی


صابر ابر در کالیگولا نشان داد که بازیگر خوبی نیست؛ بلکه بازیگر تئاتر فوق العاده ای است که به خوبی با تماشاگر رابطه برقرار می کند و میزان حرکت های خود را در صحنه می داند و نمایش را کاملاً مسلط در دست می گیرد. او به خوبی در کنار بازیگران حرکت می کند و آرام و قرار ندارد و به موقع هم می دود و از صحنه خارج می شود.
هنگامه قاضیانی را که با دو فیلم «به همین سادگی» و «بیداری رویاها» بیشتر و بهتر می شناسیم در تئاتر بازی خوبی دارد. حرکت ها و راه رفتن های کمیک او، نگاه های پرمعنا و تلفن جواب دادنش نشان از موفقیت او در ارتباط با مخاطب و تماشاگر است که برای من که تئاتر دوست نیستم، لذت بخش بود.
رامبد جوان را از همان سالیان دور در فیلم های کمدی دوست می داشتم و او را از کمدین های خوش نام محسوب می کنم. جوان در نمایش کالیگولا با اینکه راه نمی رود اما در ولیچر خود به موقع سیگار می کشد، حرف می زند و حرکت می کند و می خندد؛ آن قدر دوست داشتنی ظاهر شده که باز جای تحسین دارد!
از بازیگران تئاتری نیز که هیچکدام را نمی شناسم اما اجرای آن هنرمندی که در اولین مرحله توسط کالیگولا کشته می شود را بیشتر می پسندم و البته بقیه نیز بسیار خوب درخشیدند که نگارنده از نگارش و وصف این هنرمندی ها در خصوص تئاتر و نمایش عاجز است.


اما در خصوص طراحی صحنه و لباس که کاری کارگردان است،  کالیگولا این خاصیت را دارد که برای تئاتر اولی ها (آن هایی که اولین بار تئاتر می بینند) سراسر جذابیت است. در طول نمایش از همه عناصر و وسایل استفاده می شود و در پایان نمایش با کلی وسیله استفاده شده طرف می شویم که باید برای اجرای فردا دوباره تهیه و آماده شوند. لباس ها نیز جذاب هستند و حس خوبی را به تماشاگر منتقل می کند.
استفاده از عنصر رنگ «قرمز» در نمایش که شامل چتر، مبل، محل پخت و پز، کفش خدمتکار و ... می شود هیچ گاه باعث خستگی مخاطب نما شود بلکه جذابیت ناشی از آن باعث تشویق به تماشای نمایش می شود.
موسیقی کار نیز از هماهنگی خوبی با اجرا برخوردار است بطوری که موازی اتفاقات پیش آمده خدمتکار می آید و آن ها را عوض می کند و مناسب اتفاقات نمایش برمی گزیند.


در کل از همایون غنی زاده و همکارانش بابت این نمایش خوب تشکر می کنم که باعث شده اند، نگارنده با تئاتر ونمایش آشتی برقرار کند. حالا به جرات می توانم بگویم منتظر نمایش جدید غنی زاده هستم، بدون آن که او را بشناسم و جز کالیگولایش چیزی را به خاطر بیاورم.

منبع: سینمافا


بازدید: 1303

  اولین یادداشت برای این مطلب

ایجاد یادداشت
  • هنردوست گرامی ، لطفا نظر خود راجع به مطلب فوق را در کادر زیر به زبان پارسی وارد نمائید. توجه کنید که نظر شما پس از تائید مدیریت سینمافا و پس از حداکثر 6 ساعت در سایت قرار خواهد گرفت.
نام:
پست الکترونیکی شما:
وب سایت شما:
BBCode:Web AddressEmail AddressBold TextItalic TextUnderlined TextQuoteCodeOpen ListList ItemClose List
یادداشت

کد امنیتی: (کد مقابل را داخل کادر وارد کنید)* Code

 
 
با جشنواره ها
جشنواره در نگاه سینمافا
جشنواره از دید دوربین سینمافا

جدیدترین اخبار

خبر نامه ی سینمافا

هنردوستان گرامی ، با عضویت در خبرنامه ی سینمافا از ویژه نامه های ما از طریق ایمیل باخبر می شوید.