درباره الی2 با کمی اغراق
سینمافا-علی وزینی- یک فیلم درست و حسابی که شاید خیلی ها آن را درباره الی دوم بنامند که شاید اگر کم لطفی نکنیم هرچند به درباره الی نمی رسد اما در مواردی شبیه درباره الی است.

فیلمنامه هفت دقیقه تا پائیز و ریتم تند اولیه و سپس کند شدن آن، هنگامی که زندگی هفت دقیقه ها نه به خوبی، اما معمولی طی می شود و یکباره دچار گرفتاری بزرگی چون تصادف می شوند شبیه درباره الی شده است.
بازی ها نیز چیزی شبیه درباره الی است. چهره های بهت زده بعد از تصادف و بلخصوص چهره محسن تنابنده هنگامی که به دنبال ماشین در جاده می دود و یا آن جا که در بیمارستان متوجه مرگ فرزندش می شود، همان وجه شبیه بودن دوم هفت دقیقه تا پائیز با درباره الی است.
در طول حرکت در ماشین نیز می توان فضای صمیمی اولیه درباره الی (هنگام سفر به شمال) را دید و نفطه عطف آن نیز، همان شعر خواندن بچه ها با بزرگ ها در ماشین و یا بیرون آوردن سر ودست بچه ها از پنچره است هرچند اگر فیلم به این سرعت ساخته نمی شد و کمی زمان صرف ساختنش می کردند می توانست به خوبی با الی مقایسه شود اما این نشد.
به آرامش رسیدن شخصیت ها در پایان فیلم، همان وجه تشبیه دیگری با درباره الی است که در فیلم فرهادی با هل دادن ماشین نوید زندگی نویی را نشان می دهد اما در فیلم امینی در خاموشی، جشن تولد می گیرند.
بازی های خوب در فیلم کم نیست و از مهمترین آن ها می توان به محسن تنابنده، هدیه تهرانی و حامد بهداد (بدون در نظر گرفتن بازی اسدی) از نقاط قوت فیلم محسوب می شود و شاید اگر ترانه علیدوستی را به جای خاطره اسدی می دیدیم کمی بهتر بود و گمان شبیه بودن فراوان آن با درباره الی به یقین تبدیل می شد. هرچند این نکته را یاد آور می شوم بازی خوب تنابنده، او را شایسته دریافت سیمرغ بلورین بهترین بازیگر مرد نمی کرد و اگر قرار به دادن سیمرغ بود ، حامد بهداد شایسته دریافت بهترین بازیگر نقش دوم مرد بود که می توانست به بازی خوب و روان او در لطفا مزاحم نشوید هم اشاره کرد .
از نقاط ضعف فیلم هم، تدوین های نچسب فیلم است  که به جای آن که کمی راحت تر سکانس ها بهم می چسبیدند سرسام آور شده بود و البته این ها همه به ساخت سریع فیلم برمی گردد و کار به جایی می کشد که در سکانس پایانی گوشی موبایل تنابنده در زمین می افتد و هنگامی که از بالا نشان می دهد اثری از گوشی موبایل نیست.
فیلمبرداری سکانس حضور تنابنده در زندان و صحبت کردن با بهداد،  صحبت کردن بهداد با تهرانی، دویدن های تنابنده، دعوا های حامد بهداد، منتظر ماندن پلیس ها تا صبح،  فرستادن بچه توسط هدیه تهرانی در کنار تنابنده به جلوی درب و پائین آمدن از طبقات هنگام شستن شیشه های برج، از جذاب ترین سکانس های فیلم بود که کاش این سکانس ها بیشتر می شد و دیگر لغت اغراق برای شبیه بودن با درباره الی به کار نمی رفت و واقعاً درباره الی 2 را می دیدیم.

منبع: سینمافا

بوکمارک

یادداشت ها (3)

ایجاد یادداشت
لطفا نظرات خود را در مورد این مطلب در اینجا ثبت کنید
نام:
پست الکترونیکی شما:
BBCode:
یادداشت
کد امنیتی: (کد مقابل را داخل کادر وارد کنید)*