|
سرزمین غریب کرامتی
سینمافا-علی وزینی- شرف رود سرزمین غریبی است که باد هایی که در آن می وزند و نور هایی که در آن می تابند و رود هایی که از آن می گذرند نشان از غریبی عجیبی دارد.
{mosimage}
سیاوش به اصرار پسر برای احیای شرف شرف رودی ها به شرف رود می رود تا جان پدربزرگش را نجات دهد اما بی میلی عجیبی دارد و تا اینکه شرف رود چنان او را مجذوب می کند که یک دوست شرف رودی هم برای خود پیدا می کند و از مثل ها و نقل قول های پدر دوستش بهره می برد.
خیره شدن همان عادت شرف رودی هاست که واقعاً غریب اند و این غربت را سیاوش از بین می برد و آبروی شرف رودی ها را حفظ می کند.
آه ای سرزمین غریب مادری، آه ای سرزمین و شرف من، آه ای مردمان پاک سرزمین من و هزاران آهی که بر بلندای تپه ها و سرزمین های غریب، سیر می کنند و بی سر و صدا از پیش ما می گذرند. در سرزمین شرف رود زمان معنای دیگری دارد، انتظار چیز دیگری است، تنها شباهتش با روستاهای دیگر این است که همه هم دیگر را می شناسند.
سینمای کرامتی همیشه نشان می دهد که مسعود کرامتی کم کار است و کار کودک نمی سازد و اگر هم بسازد آن چنان خواهد ساخت که خیال و آبروی خود را برای کار بعدی حفظ کند. آن چنان پاک و بی آلایش این سرزمین غریب را نشان می دهد و ترانه ای سر می دهد که گویی نشان از پاکی و غربت کرامتی است.
چهره ای متفاوت از مسعود کرامتی و بازی های عالی حامد زیاران و سپهر مددی (بازیگران نوجوان فیلم) را در کنار فیلمنامه و کارگردانی و فیلمبرداری مرتضی پورصمدی کنار هم بگذارید تا بدانید «ترانه کوچک من»، فیلم بزرگی است برای کودک و نوجوان که به سلایق آن ها احترام گذاشته.
حدود دو هفته در پشت صحنه کار حضور داشتم و شاهد این دلواپسی ها و انرژی مسعود کرامتی بودم و دیدم که چگونه عاشقانه ترانه ای می سازد
بازی های ضعیف و نه چندان خوب بزرگسال ها تنها نقاط ضعف فیلم اند هرچند که در یک سکانس لنز دوربین پورصمدی خوب تمیز نشده بود و با لکه های لنز گرفته شده بود.
با احترام به کودکان و نوجوانان، یکی از معدود و بهترین فیلم های تخیلی کودکان ایرانی را به همه شان توصیه تماشا را خواهم کرد و از نامزدهای اصلی دریافت جایزه جوایز جشنواره بیست و چهارم فیلم کودک و نوجوان همدان است.
منبع: سینمافا
|
- لطفا نظرات خود را در مورد این مطلب در اینجا ثبت کنید
|
|
اولین یادداشت برای این مطلب
