اختصاصی: نگاهی به نمایشهای جشنواره تئاتر کودک همدان
از اجرای های اول محمد عاقبتی و مجتبی مهدی تا بازی های خوب بازیگران تئاتر

سینمافا- علی وزینی- هفدهمین جشنواره بین المللی تئاتر کودک در همدان در حالی به پایان رسید که نگارنده موفق به تماشای چند نمایش مهم جشنواره شدم، که در ادامه به نقد و بررسی آن ها و ارزش گذاری شان می پردازم.

پرندگان برای پرواز نیاز به کلاس درس ندارند! 

ارزش گذاری: **

این نمایش را محمد عاقبتی کارگردانی کرده است که در پخش جنبی جشنواره نمایش درآمد. محمد عاقبتی نمایش نامه مهدی کوشکی را به سفارش جشنواره تئاتر در همدان بر روی صحنه برد که در آن بازیگرانی چون لیلی رشیدی، آنالی شکوری و به ایفای نقش می پردازند. این نمایش قرار است به زودی به نمایش عموم هم درآمد و جشنواره فرصتی بود تا عاقبتی بعد از اجرای موفق «زنی از گذشته» دوباره یک نمایش خوب این بار در ژانر کودک را برای تماشاگران روکند.

فعلاً بهتر است درباره نمایش چیز خاصی را نگویم و همه چیز را به اجرای عمومی آن موکول کنم تا عاقبتی هم بتواند در فرصت بهتری دکور خود را آماده کند و سن خود را به پرواز درآورد و مشکل نورپردازی هم نداشته باشد.

اما به بازی های خوب بازیگران کار باید اشاره کرد، لیلی رشیدی و آنالی شکوری هر دو در باورپذیری کاراکترها و نقش ها موثر ظاهر می شوند و دوستی این دختر و پسر نمایش را به خوبی نشان می دهند و هومن شکیبا با تن صدای خود در نقشش جا می افتد. آنالی شکوری در نقش پسری مهربان و دل رحم ظاهر می شود و در مقابل لیلی رشیدی نیز همانند تجربه های موفق پیشین خود این صمیمیت را بیشتر می کند.

تنها نکته ضعیف کار همان رقص های بی مورد نمایش است که کمکی هم در روند قصه نمی کند و حذف شدنش بهتر است اما در مقابل دیالوگ های نمایش تا مدتی ذهن شما را به خود مشغول می کند و دائماً برایتان تکرار می شود.

 

اسب، سیب، بهار

ارزش گذاری :**

این نمایش پیش از این در خرداد ماه امسال به اجرای عمومی درآمده بود. این نمایش درباره به رویا رفتن کودکی در خواب است که آنالی شکوری نقش این کودک را بازی می کند که الحق و الانصاف بهترین بازی او را در طول جشنواره دیدیم.

در حین تماشای نمایش حواسم به ارتباط گرفتن کودکان و نوجوانان حاضر در سالن با او آنالی شکوری بود که نشان می دهد علاوه بر آن که می تواند در نقش های تین ایجری خود تماشاگر بزرگسال را حیرت زده کند، در راضی نگه داشتن کودکان هم فوق العاده عمل می کند و شانس دریافت جایزه بهترین بازیگری زن را از جشنواره بالا می برد.

بازی او را باید مهمترین ویژگی نمایش بدانیم که به خوبی رویاپردازی ها و سرخوشی های یک دختر بچه را نشان می دهد و هنگام رویارویی با موجودات عجیب حس این تقابل را درمی آورد و علاوه بر آن در مواقعی شوخی های زیادی می کند و سرباز جنگ و شاهزاده خانم زیبای نمایش را هم سربه سر می گذارد و گاهی نیز می ترسد.

این کودک لبخند را به سربازان جنگ هدیه می دهد و کودکی را به بهترین وجه ممکن روایت می کند.

شاید خسته کننده ترین قسمت نمایش را به طولانی شدن و یک مدل روایت شدن اپیزودهای آن باید بدانیم که مخاطب اپیزد دوم تا آخر را حدس می زند و اگر هم بخوابد جز بازی خوب بازیگرش چیزی را از دست نمی دهد!

 
 

پولچینلا

ارزش گذاری: ****

این نمایش یکی از بهترین نمایش های جشنواره و بهترین نمایش عروسکی ای که دیده بودم می دانم که آن را «گاسپار  ناسوتو» ایتالیایی هم کارگردانی می کند و هم به تنهایی عروسک گردانی.

هماهنگی بسیار فوق العاده عروسک گردان با دو عروسک و اجسام و ضرباهنگی که با پای خود ایجاد می کند به قدری حیرت آور است که گاه از این همه عجیب بودن، به دنیای تخیل پامی گذاری.

این قصه تا حدودی قصه مشترک کودکان ایتالیایی و ایرانی و شاید هم جهانی است که نبرد قهرمان داستان با نمادهای زشتی و بد من بزرگ (مرگ) را نشان می دهد و آن جا حیرت زده می شوی که کودکان چند باری از این که برای قهرمان اتفاقی می افتد جیغ می زنند، گریه می کنند یا با او صحبت می کنند.

شوخی پراکنی های عروسک های داستان به زبان ایرانی و آشنایی نمایش نامه نویس با اصطلاحات ایرانی همچون «پول بده» از دیگر ویژگی های خوب این نمایش است.

صداهای عروسک ها و صدای راه رفتن ها را با دهان و پای خود درمی اورد و صداهای برخورد اجسام به یکدیگر در همان لحظه اتفاق می افتد.

 

این همه غول

ارزش گذاری: *

مجتبی مهدی کارگردان معروف تائتر کودک است. او دیگر بعد از این همه سال باز به دنبال تجربه های نو در تئاتر کودک است.

طراحی سن و استفاده از آیینه (به گفته خود برای اولین بار در نمایش های کودکانه ایران) را باید از ویژگی ها و سلیقه خوب این کارگردان بدانیم.

بازی ها آن چنان قوی نیستند (به جز پسر نقش اول و غول اول) و تنها چیزی که در قصه تو را شوکه می کند، نوع روایت ابتدایی به شدت سنگین نمایش است که در ادامه متوجه می شوی قصه روایت دیگری دارد و هیچ ارتباطی با چند دقیقه اول ندارد.

 

 

تصمیم تصمیم

ارزش گذاری: ***

یکی از بهترین اثرهای نمایشی جشنواره تئاتر بود که از دو اپیزود با نام های «داستان یک خراسانی» و «داستان یک تهرانی» تشکیل شده است.

اپیزود اول نگاه جالبی دارد و قصد دارد نحوه عشق و عاشقی یک پسر و دختر شهرستانی با یکدیگر و نهایت سادگی اش را نشان بدهد که ظاهراً بی خطر هم است.

پسری که عاشق دختری است و در مقابل دختری که به پسر رد می زند و ندیده برادر پسر عاشق را به ازدواج خود در می اورد.

اما اپیزود دوم بسیار بهتر و منسجم تر شکل گرفته و با نگاه ابزورد خود واقیعت های تلخی را نشان می دهد که گاه از خنده به گریستن تبدیل می شود.

زندگی سخت یک دختر تهرانی که با سن کمش هر لحظه ممکن است نابود شود و احساسات پاکش جریه دار شود. او ازدواج نکرده درگیر خطرات است و این همان نگاه اپیزود دوم است.

یک نگاه نوع و تجربه جدیدی از مهدی فرشیدی سپهر کارگردان جوان اثر برخود به جای می گذارد که شاید برای خیلی ها ارتباط گرفتن با آن سخت باشد.

استفاده از فیلم، انیمیشن، پرده و هماهنگی آن با صحنه زنده تجربه ای است که اگر نمایشی داستان قوی و بازیگران خوب نداشته باشد مطمئناً به یک کار بد تبدیل خواهد شد که البته این اتفاق برای این نمایش نمی افتد.

استفاده از بازیگر کودک در نمایش هم از آن ریسک هایی است که همه کس نمی کنند که این کارگردان جوان با اعتماد به یک دختر بچه دوازده ساله این نگرانی را رفع می کند و بازی بسیار فوق العاده ای نیز به جای می گذارد.

اپیزود اول داستان که «داستان یک خراسانی» حرف نو و تازه ای دارد (هرچند بی ربط به اپیزود دوم است) و نشان از یک

 

شب اسرار آمیز په په

ارزش گذاری: *

طراحی فوق العاده این نمایش شما را حیرت زده می کند. آن قدر جزئیاتش زیاد است که حتی به مدل موها و کوچکترین وسایل روی سن هم دقت شده است.

بازی های کار نیز قوی هستند و کارگردانی خوبی نیز می بینیم. تنها و مهمترین ضعف نمایش همان قصه اش است که واقعاً آن همه ویژگی مثبت را هم نابود می کند.

 

اسپاگتی

ارزش گذاری: *

یک نمایش ضعیف از کشور دانمارک. نه بازی ها و نه شعر خواندن های آن ها کمکی به نمایش می کند و نه آن همه دکور خوب و متحرکش.

کارگردان با پخته شدن اسپاگتی در نمایش خود می توانست موقعیت های بهتری را رقم بزند اما متاسفانه در طول چهل و پنج دقیقه اتفاقی نمی افتد.

موضوع بی ربط به کودک است و  آواز ها هم هیچ جذابیتی برای کودکان ندارند.

منبع: سینمافا

یادداشت ها (2)

1. نویسنده Diogo , فعال 1390/11/22 - 10:34 You're the garetset! JMHO

ایجاد یادداشت
هنردوست گرامی ، لطفا نظر خود راجع به مطلب فوق را در کادر زیر به زبان پارسی وارد نمائید. توجه کنید که نظر شما پس از تائید مدیریت سینمافا و پس از حداکثر 6 ساعت در سایت قرار خواهد گرفت.
نام:
پست الکترونیکی شما:
وب سایت شما:
BBCode:
یادداشت
کد امنیتی: (کد مقابل را داخل کادر وارد کنید)*