من بازیگر تبعیدی هستم!

باعث تاسف است اخراجی ها 8 میلیارد می فروشد!

سینمافا-علی وزینی-برای انجام گفت و گو با «بابک حمیدیان» به سر لوکیشن فیلم راه رفتیم. گفت و گوی گرم و صمیمی حمیدیان با ما، سردی و سرمای هوا را برایمان دلپذیر کرد. .هرچند در کنار این مصاحبه هم تجدید دیدار با دوستانمان بهناز جعفری و فريد رشيديانی خاطره انگیز بود.

 

حمیدیان تا کنون در 12 فیلم سینمایی به نام های  كلبه، بي پولي،  خاك آشنا، ريسمان باز، خدا نزديك است،  سه زن، اسب، زاگرس، يك بوس كوچولو، طبل بزرگ زير پاي چپ، قدمگاه و مزرعه پدري به ایفای نقش پرداخته. او همچنین برای فیلم «ریسمان باز» موفق به کسب جایزه دوازدهمین جشن خانه سینما به عنوان بهترین بازیگر نقش دوم شد و در دوره نهم نیز برای فیلم طبل بزرگ زیر پای چپ کاندیدای دریافت همین جایزه بود.

به نظرم کارهای مذهبی فراوانی داشته اید، دلیل کار در فیلم مذهبی چه بوده؟

خیلی قبول ندارم! من دو فقط دو فیلم مذهبی با نام های «قدمگاه» و «خدا نزدیک است» بازی کرده ام و حتی تله فیلم «راه» هم مذهبی نیست.

فکر نمی کنید همزمانی اکران «ریسمان باز» با اختتامیه فیلم فجر به شما و فیلم ضربه زد ؟

«ریسمان باز» یکی از بهترین فیلم های من است که بسیار سخت ساخته شد و یک فیلم خیابانی یی بود که جدی بود و من در جشن خانه سینما برای آن جایزه هم گرفتم. معمولاً دوست دارم فیلم هایی که بازی می کنم با حال و هوای خودم نیز عجین باشد خیلی به اکران یا استقبال عمومی اش فکر نکردم. اصولا از پرونده کاری ام راضی هستم، اما درست می گویی، فیلم ریسمان باز لطمه دید مثل خیلی دیگر از کارهای دیگرم.خود «قدمگاه» در اکران لطمه دید، «خدا نزدیک است» همین طور، «سه زن» و «خاک آشنا» هم لطمه دیدند. تنها فیلمی که می توانم بگویم هم نقشی که در آن بازی کردم نقش سختی بود و هم با استقبال عمومی روبرو شد فیلم «بی پولی» بود که به خاطر انتخاب صحیح بازیگرانش بود. بی پولی را دوست دارم و جدی ترین اکران فیلمهایم بوده است.

کار با «بهمن فرمان آرا» از کی و کجا شکل گرفت؟

آشنایی من با ایشون به فیلم «یک بوس کوچولو» بر می گردد که من برای ایشون یک یا دو سکانس بازی کردم. بین «یک بوس کوچولو» و «خاک آشنا» دو سال وقفه بود که آشنایی و دوستی من با آقای فرمان آرا شکل گیرد و رابطه خوبی بین ما شکل گرفت و ایشان فیلمنامه «خاک آشنا» را براساس روحیات من نوشتند که حتی اسم نقشم هم در فیلم همان «بابک» است با این تفاوت که بابک خاک آشنا سنش کمتر است. من هنوز هم شاگری آقای فرمان آرا را می کنم و امیدوارم بازهم بتوانم با ایشون کار کنم.

قبل از «بی پولی» فکر نمی کردید همکاری با «حمید نعمت اله» به شما ضربه بزند؟ چون به هرحال اولین تجربه کار کمدی او بود و فقط  «بوتیک» را در کارنامه داشت؟

نه، اولین چیزی که ما برای انتخاب نقش هایمان در نظر می گیریم، فیلمنامه هست و فیلمنامه به اضافه تجربیات و کارهای قبلی یک کارگردان که به ما به انتخاب نقش هایمان کمک می کند. به هر حال حمید نعمت اله قبل از بوتیک هم فیلم ساخته و سالها در سینما حضور داشته و دستیار آقای کیمیایی بوده. هرچند بوتیک از فیلم های مهم این ساله ها به شمار می رود که حال و هوای فیلم های تجربی اروپا را دارد و خوب هم دیده شد و کار بوتیک و فیلمنامه قوی و منسجم «بی پولی» که یکی از عالی ترین فیلم نامه هایی بوده که خواندم باعث شد من در «بی پولی» بازی کنم و هادی مقدم دوست که از منتقدین سینما هم هست، از مهمترین دلایل پذیرفتن این فیلم بود که این فیلم متاسفانه در خیلی از شهر ها مثل همدان که خود آنها از پایتخت های فرهنگی به شمار می روند، اکران نشد. بی پولی مسیر خوبی را قبل و حین و بعد ساخت طی کرد که با حمایت های هدایت فیلم هم روبرو بود. من در این فیلم نقش یک فرد ناشنوا را بازی کرده ام و برای بازی در این نقش حدود چهار ماه در مدرسه باغچه بان با بچه های ناشنوا دوستی کردم که بتوانم این نقش را بازی کنم.

کارهای خارج از تهران زیادی داشتید، حضور در شهرستان چطور بوده؟

من خدا نزدیک است را در گرگان بازی کردم، تله فیلم اسب را در ساری بازی کردم. سه زن را با پگاه آهنگرانی در ارتفاعات کاشان بازی کرده ام و اصولا من یک بازیگر تبعیدی هستم. مثلا من توی سرما در ملایر هستم و در گرما در آبادان و جالب اینکه هیچ گاه جای این دو عوض نمی شده و هیچ گاه در فصل زمستان به آبادان نمی ر وم و همیشه در گرما به آبادان می روم.کار در شهرسستان دارای مزایا خوبی است، چون همه گروه با هم هستند، به موقع می رسیم، در ترافیک نمی مانیم و مشکلات تهران را نداریم اما به هرحال از خانواده های خود دوریم.

این ها مزایایی برای شما بود، چه نفعی برای بچه های شهرستان دارد؟به هر حال کار در شهرستان باعث می شود که جمعی از عوامل کار هم شهرستانی باشند.

با نظرت کاملاً موافقم ... حضور بچه های انجن جوان و یا بازیگران تئاتر و تلویزیون آن ها در این کارها باعث می شود هم آن ها به ما وصل شوند و هم ما با آنها آشنا شویم. به هرحال سینما دارای دایره کوچکی است و سینماگران یک خانواده اند، اما چون حالا امکانات در تهران هست نباید فکر کنیم الزاماً سینما در تهران است، سینما در همه جا در حال شکل گرفتن است. معتقدم در تمام ایران بازیگر و عوامل خوب و کاربلد وجود دارند که امیدوارم با آرامش و لطف خداوند توانایی ها و ویژگی های خود را بروز دهند و به دنیای حرفه ای وصل شوند. من هر بار که در شهرستان کار می کنم با دوستان شهرستانی دوستی می کنم و ارتباطم را با آنها قطع نمی کنم و اتفاقاٌ بعضی اوقات نیز آن ها را سرکار های مختلف به تهران دعوت کرده ایم.

نظرتان هم درباره غیر رقابتی برگزار شدن جشن خانه سینمای امسال هم بفرمایید؟

به هرحال تصمیم بزرگترها بوده. من نظری ندارم چون اصلا در ایران نبودم و برای تئاتری با آقای آتیلا پسیانی در مسکو بودم و آخرین سالی که جشن خانه سینما جایزه ای بود، مربوط به سالی بود که من جایزه گرفتم. امیدوارم سال آینده رقابتی بشود. ذات جایزه گرفتن خوب است، ما از بچگی دوست داشتیم جایزه بگیریم و تشویق بشویم. هرکسی که جایزه بگیرد تشویق می شود و دنیای کار او قشنگ.

این طور که ما الان می بینیم خیلی از بازیگران تحصیلات آن چنانی در هیچ رشته تحصیلی ندارند و به یکباره بازیگر شده اند، شما با این که لیسانس مرتبط هم دارید، می خواستم نظرتان را در خصوص تاثیر تحصیلات در سینما بدانم؟
(می خندد)، این مبحث عمیق و بسیار بزرگی است ولی چیزی که در این یکی دوسال اخیر اتفاق افتاده، اطمینان تهیه کنندگان و کارگردانان به بچه های تئاتر است مثل آقای افشین هاشمی، خانم پانته آبهرام و خود من که از تئاتری ها هستیم تا به ما اعتماد شد جایزه های سینمایی گرفتیم و فیلم های خوب بازی کردیم. یک متاسفانه اینکه آن دسته از آن دوستانی که معلوم نشد که چطور وارد عرصه بازیگری شدند الان می گویند ما تئاتری هستیم چون اینکه مد شده. من خوشحالم که بیش از ده کار تئاتر دارم که به کیفیت کار من در سینما کمک کرده است.

خاطره ی بابک حمیدیان از جشنواره فیلم فجر؟

خاطره خاصی ندارم اما به هرحال این جشنواره مهمترین ضیافت سینمایی کشور است و سینماگران همه تلخی ها را دور می ریزند و من همیشه برای فجر آرزوی تدام داشتم و دارم. اما اگر از جشن خانه سینما می پرسیدید آن سال که جایزه گرفتم خاطره داشتم.

جشنواره فجر امسال را چطور می بینید؟

از حضور کارگردان هایی چون رییسیان که «چهل سالگی» را ساخته خبر دارم که شاید فیلمش را به فجر ندهد هست و یا فیلم «به رنگ ارغوان» آقای حاتمی کیا که قراره اکران بشود که من آن را دیدم و فیلم بسیار خوبی است و خیلی های دیگر چون فروزش و ... . نظر خاصی روی فیلم ها دارم. احتمالا رقابت زیبایی بین دو نسل قدیم و جوان وجود دارد.

درباره «درباره الی...» بگید؟ حتما که فیلم را تماشا کردید؟

بله، یکی از اتفاقات مهم است و فیلم خوبی است. من قرار بود در این فیلم بازی کنم. به هر حال اعتبار سینمایی چند ماه اخیر ما به واسطه همین فیلم بوده .

قرار بود به جای کدام نقش در «درباره الی» بازی کنید؟

ترجیح می دهم نگویم!! نه نمی گویم!!

قبل از مطح شدن این فیلم فکر می کردید با چنین اتفاقی روبرو شود و این قدر مهم شود؟

آره مطمئن بودم چون در روند این کار بوده ام و  می دانم که چهار ماهی باهم بودند تا در جلوی دوربین به نقش ها زندگی ببخشند تا جلوی دوربین بازی نکنند. به نظر من قابل پیش بینی بود که فیلم بسیار موفق خواهد شدو فیلم قابل احترام، علمی و درستی است .

خیلی ها معتقد بودند اگر درباره الی در نوروز همزمان با اخراجی ها اکران می شد، فروش بالایی می داشت و حتی از اخراجی ها هم بیشتر, نظر خود شما در این مورد چیست؟

اولاً اینکه دو فیلم به هیچ وجه قابل مقایسه با یکدیگر نیستند و هرکس اخراجی ها را با درباره الی مقایسه کند، ضعف فرهنگی دارد. من فیلم «اخراجی ها» را اصلاً فیلم مهمی در تاریخ سینمای مملکت نمی دانم. فیلم «درباره الی» الان نماینده جایزه اسکار است. مهم نیست که درباره الی یک و نیم ملیارد فروخت. گاهی اوقات فیلم ها در مملکت سطح سلیقه مردم را مشخص می کنند. به نظر من باعث تاسف است که اخراجی ها هشت ملیارد می فروشد!! درباره الی برنده است و اگر در کنار اخراجی ها اکران می شد شاید ارزش کیفی آن پایین تر می آمد.

فیلم های کمدی مبتذل ما مثل چارچنگولی و ... خیلی بیشتر از فیلم های کمدی اصیل ما مثل کتاب قانون و بی پولی می فروشند، چرا؟

کمدی در مفهوم واقعی و خنداندن مردم به معنای واقعی کار سختی است. متاسفانه سینمای کمدی ما قصد دارد به هر قیمتی مردم را بخنداند و بی پولی اتفاقا فیلم غم انگیزی است و اگر طنازی در آن وجود دارد طنزی است که از دل اجتماع خشمگین بیرون می آید و کمدی مبتذل نیست و بسیار کمدی با کیفیتی است. در خصوص کمدی های دیگر نظری ندارم اما آن ها روبه ابتذال است ولی کمدی های موفقی چون بی پولی کیفیت سینمای کمدی ما را بالا می برد.

تله فیلم «شب زده» فرزاد موتمن داشتید، به نظر شما این کار از موتمن اصلی دور نبود؟

سینما جای خطاهای نابخشودنی است اما تلویزیون جای خطا کردن بخشودنی است. سینماگران باید تله بسازند تا خطا کنند. برای خود من یکی از نقش های خوب و فیلم های عالی بوده حالا در کنار طناز طباطبایی و کار با موتمن. دوستی من با موتمن به واسطه همین فیلم بوده که برای من مهم است. متاسفانه هنوز نتوانستم صداهای موتمن را ببینم.

درباره تله فیلم جدیدتان هم توضیح بدهید؟

در اطراف شهرستان ملایر همدان با خانم بهناز جعفری مشغول بازی در تله فیلم راه به کاگردنی کاوه سجادی حسینی هستیم. ما دو نقش اصلی این تله هستیم و فیلم کمی تم مذهبی دارد اما فیلم کاملاً مذهبی است و من نقش یک سر مهندس کارگاه آجرپزی را بازی می کنم و این مهندس به تصمیم همسرش (بهناز جعفری) باید نذر خود را هم زمان با عاشورا ادا کند که از شهر دور می شوند تا به روستایی می رسند و ... .

گفت و گو: علی وزینی

با تشکر از: بهناز جعفری- فرید رشيديانی - امیرحسین نجفی

منبع: سینما روز

بوکمارک

اولین یادداشت برای این مطلب

ایجاد یادداشت
لطفا نظرات خود را در مورد این مطلب در اینجا ثبت کنید
نام:
پست الکترونیکی شما:
BBCode:
یادداشت
کد امنیتی: (کد مقابل را داخل کادر وارد کنید)*