دیالوگ ماندگار

عزت الله انتظامی: اینقدر تو این شهر خر پیدا میشه که ما پیاده جایی نریم...

[دیوانه ای از قفس پرید-احمدرضا معتمدی]

آخرین تحلیل ها

 
 

نگار نیکخواه آزاد:سينماگران هميشه بامحدوديت روبرو اند چاپ ارسال به دوست
(4 :مجموع آراء)

گفت و گوی نوروزی سینمافا با نگار نیکخواه آزاد

سينمافا- پيام خدابنده‌لو- علي وزيني- محمد پورصادقي- نگار نيکخواه آزاد اعتقاد دارد که تصميم سينماگران مبني بر حضور به نيت تاثيرگذاري بهتر از غيبت و ترک کردن سينماست.

مصاحبه با نگار نيکخواه آزاد پاييز امسال انجام شد. قرار بود اين مصاحبه همزمان با نمايش فيلم «ديو و دلبر» در جشنواره فيلم فجر منتشر شود اما متاسفانه اين فيلم در سينماي رسانه‌ها به نمايش درنيامد و عملا ديده نشد. به همين خاطر تصميم گرفتيم انتشارش را به نوروز 90 موکول کنيم.
تنها مشکل، نابود شدن دستگاه ضبط و از دست رفتن فايل صوتي بود که کار ما را در پياده کردن صحبت‌ها بسيار دشوار کرد. اما با کمک نگار نيکخوا‌ه‌ آزاد توانستيم اين متن را بازيابي کنيم!
نيکخواه آزاد بيشتر در کارهاي پدرش (وحيد نيکخواه آزاد) حضور داشته که از آن جمله مي‌توان به بازي در فيلم سينمايي «ديو و دلبر» و دو تله فيلم «هديه شب عيد» و «محبوبه» و دستياري کارگردان در «نصف مال من، نصف مال تو» اشاره کرد. ولي در سال 89 در کار دو کارگردان ديگر يعني يکي از قسمت‌هاي سريال «شايد براي شما هم اتفاق بيافتد» (نويد ميهن دوست) و تله فيلم «آلونک» (پرند زاهدي)‌ ظاهر شد. نيکخواه آزاد همچنين در بيستمين جشنواره بين‌المللي فيلم‌هاي کودکان و نوجوانان به عنوان داور نوجوان حضور داشته است.
نگار نيکخواه آزاد همچنين در هنرستان سوره، «نمايش» خوانده و دوره بازيگري در کارگاه امين تارخ را نيز پشت سر گذاشته است. 

 

http://www.cinemafa.com/images/stories/mosahebeh/negar_nikkhahazad/negar_3.jpg



- خيلي‌ها بر اين باورند که سينما و تلويزيون ايران در يکي دو سال اخير شرايط متفاوتي با گذشته دارد. به بيان بهتر بسياري از مخاطبان با بي‌رغبتي آنها را دنبال مي‌کنند. اين موضوع چه تاثيري بر کار شما و همين‌طور پدرتان داشته که همواره از ارکان اصلي سينماي کودک و جشنواره کودک بوده‌ايد؟

خب بنا به دلايلي خود من هم از سال گذشته تمايلي به تماشاي تلويزيون ندارم. اما موضوع سينما و تلويزيون کمي با هم فرق مي‌کند. فعاليت در سينما به صورت مستقل است و نمي‌توان تهيه‌کنندگان و کارگردانان را زيرمجموعه سياست‌گذاران قلمداد کرد. به هر حال به نظرم کار کردن در شرايط فعلي بهتر از کار نکردن است. چنان‌چه مي‌بينيم کارگردان بزرگ سينماي ايران هم فيلم مي‌سازند. چون فکر مي‌کنند اين‌گونه مي‌توان تاثيرات بيشتري بر جامعه گذاشت. جدا از اين فعاليت پدرم بيشتر در حوزه سينماي کودک است و مستقل از ديدگاه‌هاي اجتماعي و سياسي بايد به آن نگاه کرد. کودکان فيلم‌هايشان را مي‌خواهند و توليد اين فيلم‌ها يکي از لازمه‌هاست.

- به نظر مي‌رسد جشنواره کودک در سال‌هاي اخير آن تاثيرگذاري قبل را ندارد. در دوره‌هاي آخرش در اصفهان اگر فيلم‌ها خوب نبود، دست کم اهالي سينما به جشنواره فکر مي‌کردند و اخبار روز تحت تاثير قرار مي‌گرفت. ولي حالا مي‌بينيم که خيلي‌ها در جشنواره حضور ندارند.

اين عدم حضور جدا از مسائل يک سال اخير، به نظرم به تغيير ميزبان هم مربوط است. جشنواره سال‌ها با نام اصفهان شناخته مي‌شد. اين تغيير ميزبان خيلي چيزهايش را تغيير داد. انگار هويت جشنواره را از آن گرفته باشند و خب، طبيعي است که کم‌تر جدي گرفته شود. در کنارش وضعيت اکران فيلم‌هاي کودک هم که سال به سال بدتر مي‌شود. وقتي سينماي کودکي در طول سال وجود ندارد، خود به خود فراموش مي‌شود. هنرمندان سراغ کارهاي ديگر مي‌روند و جشنواره روز به روز اهميتش را از دست مي‌دهد. مگر سينماگران کودک چقدر مي‌توانند برايش دل بسوزانند؟ نمي‌شود که فقط براي يک جشنواره فيلم ساخت. فيلم بايد اکران شود و کودکان در همه جاي کشور آن را ببينند. خب وقتي کارگردانان مهم از سينماي کودک جدا شوند، کيفيت فيلم‌ها هم پايين مي‌آيند و نتيجه‌اش اين مي‌شود که جشنواره ديگر مثل قبل نباشد.

- کلا با برگزاري جشنواره موافقيد؟ آن هم در يک شهرستان؟

بودن جشنواره تنها نقطه اميد ماست. اگر مثلا «نصف مال من، نصف مال تو» که تازه اثر پر فروش‌تري نسبت به ساير فيلم‌هاي کودک اخير بود و خانوادگي محسوب مي‌شد، همين جايزه جشنواره کودک را هم نمي‌گرفت چقدر ديده مي‌شد؟‌ اين جشنواره به هر حال باعث مي‌شود حداقل آنهايي که ديگر خيلي به سينماي کودک فکر مي‌کنند، همچنان جايي براي ديده شدن فيلمشان حداقل براي عده‌اي داشته باشند. دور هم بنشينند و در مورد فيلم‌ها صحبت کنند.
در مورد ميزبانش به نظرم شهرستان مناسب‌تر از تهران است. عادت کرده‌ايم که هر سال ساک‌هايمان را ببنديم تا براي چند روز سفر آماده شويم. اگر همين هم نباشد و جشنواره در تهران باشد، جذابيت‌هاي ظاهري‌اش هم از بين مي‌رود. اين همه جشنواره در تهران برگزار مي‌شود براي چه کسي مهم هستند؟ اينکه در کدام شهرستان باشد بحث ديگري است ولي بين تهران و شهرستان، قطعا شهرستان را انتخاب مي‌کنيم.

- با اين وضع فکر مي‌کنيد راه نجات سينماي کودک چه باشد؟ آيا اميدي هست؟

بچه‌ها دارند فيلم‌ها و انيميشن‌هاي روز خارجي را مي‌بينند. پس اين‌گونه نيست که به فيلم‌هاي مختص خود علاقه نداشته باشند. بلکه به دنبال نمونه‌هاي با کيفيت هستند. با اين حال بايد حواسمان باشد که آثاري که توسط کشورهاي خارجي توليد مي‌شود معمولا فيلم‌هاي خانوادگي هستند. آنها به اين موضوع دقت کرده‌اند که کودکان همراه با خانواده‌هايشان به سينما مي‌روند و فيلم‌ها بايد با سليقه همه اعضاي خانواده جور باشد. پس ما هم مي‌توانيم به جاي توليد صرف کودک، فيلم‌هاي کودک - خانواده بسازيم. شايد يکي از دلايلي که باعث شد «نصف مال من، نصف مال تو»  هم فروش بيشتري نسبت فيلم‌هاي کودک اخير داشته باشد، همين موضوع بود.

- به بحث اصلي برگرديم. در شرايط فعلي، فکر مي‌کنيد محدوديت‌ها خدشه‌اي به سينما وارد نمي‌کند؟

نمي‌توان منکر خيلي محدوديت‌ها شد. اما اينها هميشه بوده. به هر حال وقتي همه هنرمندان سعي مي‌کنند حرکات خلاقي انجام دهند، خود به خود خيلي حصارها شکسته مي‌شود. الان هم سينماگران تصميم گرفتند وارد گود شوند و فيلم بسازند تا تاثيرات فرهنگي‌شان را بگذارند. در طول سال‌هاي متمادي آنها هميشه با اين‌گونه مسائل روبرو بوده‌اند و حالا شايد شدتش بيشتر شده باشد.

- اين موضوع فقط به مميزي مربوط نيست. شرايط اکران هم طوري است که انگار فيلم‌هاي جدي‌تر کمتر امکان فروش خوب دارند.

با اين موضوع موافقم. ولي به هر حال بايد فيلم‌هايي بيايند تا سليقه‌ها را تغيير دهند. شايد برخي دوست داشته باشند همين فيلم‌هاي کنوني فروش کنند. اما مطمئنا مردم هميشه خواهان چنين آثاري نخواهند بود. فروش خوب فيلمي چون «درباره الي» آن هم در زمان بسيار بد اکرانش و همزمان با انتخابات نشان دهنده اين است که مردم فيلم‌هاي جدي هم مي‌خواهند. حال شايد اين فيلم‌ها از بعضي جهات مورد حمايت قرار نگيرند. ولي انقضايشان تمام مي‌شود.

- شايد دليلش اين باشد که مردم کمتر نشريات را مي‌خوانند و تلويزيون هم چندان به اين فيلم‌ها نمي‌پردازد.


البته من که تلويزيون را خيلي کم‌تر مي‌بينم. اما به نظر مي‌رسد تيزر فيلم‌هاي جدي‌تر کم‌تر پخش مي‌شود و برنامه‌هاي سينمايي که به اين فيلم‌ها بپردازند هم چندان وجود ندارند. اما مردم ايران کلا عادت دارند که با تبليغات دهان به دهان جذب فيلم‌ها شوند. پس اگر فيلم خاصي روي پرده برود اين امکان را دارد که به چنين شيوه‌اي به مردم معرفي شود و به تماشايش بروند.

- برنامه «هفت» هم چندان نتوانسته رضايت سينمايي‌ها را جلب کند. مثلا خيلي‌ها معتقدند اين شيوه که مسعود فراستي تمام فيلم‌ها را در رسانه عمومي مي‌کوبد تاثير خوشايندي ندارد.


به نظرم فراستي هر چند تند نظر مي‌دهد ولي معمولا استدلال‌هاي درستي مي‌آورد. براي حرف‌هايش دليل مي‌آورد و اين‌گونه نيست که با نيت بد گفتن از فيلم‌ها به برنامه بيايد. البته اين موضوع را قبول دارم که جاي چنين بحث‌هايي بيشتر در نشريات تخصصي است. چرا که مردم عادي با ديدن نقدهاي فراستي، فکر مي‌کنند اوضاع سينما خيلي بد است. در حالي که سطح توقع بالاي فراستي لزوما نگاه همه منتقدان نيست. شايد اگر منتقدان ديگر هم در برنامه بودند شاهد روند بهتري بوديم. با همه اينها، برنامه «هفت» يک برنامه سفارشي است و محبوبيتش هم روز به روز کم‌تر مي‌شود.

- به فعاليت‌هاي خودتان بپردازيم.


البته من که از کودکي به واسطه پدرم به نوعي در سينما بوده‌ام، در واقع در نقطه صفر نيستم و فيلم‌هايي که بازي کرده‌ام باعث شده بسياري از بخش‌ها برايم ملموس باشد. اما به هر حال اهداف و برنامه‌هاي خاص خودم را هم دارم. شايد خيلي از دغدغه‌هاي سينمايي من با پدرم متفاوت باشد.

- گويا کارهاي زيادي هم در فيلم‌هاي پدرتان انجام داده‌ايد. مثلا انتخاب بازيگران کودک؟


بله. من معمولا به بازي‌هاي بازيگران کودک زياد دقت مي‌کنم و اکثرشان در ذهنم مي‌ماند. به همين خاطر زمان ساخت «نصف مال من، نصف مال تو» بازيگراني را که به نظرم مناسب نقش‌ها بودند به پدرم معرفي کردم. فکر مي‌کنم آنها بازيگران با استعدادي بودند و مثلا براي ترلان پروانه آينده خوبي مي‌بينم. البته اخيرا در يکي دو کار ديگر با کارگرداني غير از پدرم بازي کردم و شايد اين روند ادامه پيدا کند.

- خودتان بيشتر علاقمند به کدام فيلم‌ها هستيد؟

نمي‌توانم از نوع يا فرم خاصي از فيلم‌ها نام ببرم. پس حرف منتقدان را تکرار مي‌کنم که به فيلم‌هاي خوب علاقه دارم. حال اين آثار مي‌تواند «تنها دو بار زندگي مي‌کنيم»، «درباره الي» يا حتي فيلمي کمدي مثل «پسر آدم، دختر حوا» باشد. البته هر کدام در سطح خودشان. به سينماي کودک هم طبعا علاقه دارم. ولي خب سليقه‌ام در بين سينماگران کودک ايران شايد به پدرم نزديک‌تر است. يعني همان بحث فيلم‌هاي «کودک - خانواده» که گفتم. 

 

Image

Image

Image

Image

Image

 

فیلم تلویزیونی شاید برای شما اتفاقی بیافتد

Image

 

عکس های فیلم محبوبه:

Image

Image

 

 

عکس های فیلم دیو و دلبر:

Image

Image

Image

Image


منبع: سینمافا


بازدید: 3104

  یادداشت ها (1)
1. نویسنده مهگل, فعال 1390/06/26 - 16:52
بازیگر خوبی است و امیدوارم آینده ی خوبی داشته باشد.امیدوارم این توهم برای کارگردانان پیش نیاید که چون پدرش کارگردان است لازم نیست به سراغش بروند و از این راه ضربه بخورد

ایجاد یادداشت
  • هنردوست گرامی ، لطفا نظر خود راجع به مطلب فوق را در کادر زیر به زبان پارسی وارد نمائید. توجه کنید که نظر شما پس از تائید مدیریت سینمافا و پس از حداکثر 6 ساعت در سایت قرار خواهد گرفت.
نام:
پست الکترونیکی شما:
وب سایت شما:
BBCode:Web AddressEmail AddressBold TextItalic TextUnderlined TextQuoteCodeOpen ListList ItemClose List
یادداشت

کد امنیتی: (کد مقابل را داخل کادر وارد کنید)* Code

 
 
با جشنواره ها
جشنواره در نگاه سینمافا
جشنواره از دید دوربین سینمافا

جدیدترین اخبار

خبر نامه ی سینمافا

هنردوستان گرامی ، با عضویت در خبرنامه ی سینمافا از ویژه نامه های ما از طریق ایمیل باخبر می شوید.